2006/Feb/27
มาสเตอร์แชมป์คือว่าไม่รู้จักอาจารย์ค่ะ แต่สงสัยว่าทำไมจดหมายถึงนักเรียนถึงได้เลอะเทอะจัง
- - - ขอโทษถ้าเสียมารยาทนะคะ - - -
- - - ขอโทษถ้าเสียมารยาทนะคะ - - -
อ่อ จริงๆแล้วไม่ใช่จดหมายที่ให้นักเรียนมาอ่านเองอ่ะ แต่ฝากคนอื่นมาอ่านให้ฟัง เนื่องจากอาจารย์ติดธุระ (เป็นเพียง note)
ขอบคุณอาจารย์มากๆสำหรับทุกๆอย่างคับ
ขอบคุณอาจารย์มากๆสำหรับทุกๆอย่างคับ
ตามเนื้อหาครับ อาจารย์ท่านบอกว่าทราบข่าวกะทันหัน จึงได้แต่งจดหมายในวันนั้นเลย(22 ก.พ. ตามที่ได้งไว้) ซึ่งคนที่ได้ไปฟังปฐมนิเทศจะรู้ว่าอาจารย์แต่งเพื่อฝากอาจารย์อีกท่าน(อ.เจี๊ยบ)อ่านให้ลูกศิษย์ฟัง
ขอบคุณอ.ครับ
ขอบคุณอ.ครับ
ขอบคุณอาจารย์มากครับที่อ.ทำหน้าที่อ.ได้อย่างเต็มที่ตลอดมา
ผมรู้สึกดีใจมากครับที่ได้เรียนกับอาจารย์เฉลิมศักดิ์
ขอบคุณครับ
ผมรู้สึกดีใจมากครับที่ได้เรียนกับอาจารย์เฉลิมศักดิ์
ขอบคุณครับ
Theory เป็นวิชาหนึ่งที่ผมเรียนแล้วสนุกมากเลยครับ ขอบคุณอาจารย์มากครับ
ขออนุญาติเซฟเก็บไว้นะครับอาจารย์
ขออนุญาติเซฟเก็บไว้นะครับอาจารย์
วิชาที่อ.สอนเป็นวิชานึงที่ผมไม่เคยคิดจะขาดหรือเข้าสายเลยครับ หวังว่าจะมีโอกาสได้รับความรู้จากอาจารย์อีก ขอบคุณอาจารย์ที่กรุณาสอนผมในหลายๆเรื่องครับ
ผมมีความเชื่อมาโดยตลอดว่าการเรียนรู้ที่ดีที่สุดคือการเรียนรู้ด้วยประสบการณ์ แต่ข้อแม้ของการเรียนรู้แบบนี้ก็คือต้องใช้เวลาและอาจต้องประสบกับช่วงเวลาที่ยากลำบากหากเลือกเรียนรู้ในสิ่งที่ไม่สมควร โชคดีที่ยังมีวิธีลัดอย่างหนึ่งในการเรียนรู้แบบนี้ นั่นก็คือเรียนรู้จากประสบการณ์ของผู้อื่น
และตลอดเวลาที่อยู่ภายใต้ความดูแลของอาจารย์ ผมได้มีโอกาสเรียนลัดกับอาจารย์ในหลายๆเรื่อง (ฝึกงาน,ครอบครัว,การงานในอนาคต,แฟน,...)
แม้ว่าจะมีโอกาสได้พบอาจารย์ไม่บ่อยครั้งนัก แต่สิ่งเหล่านี้หล่อหลอมให้ผมตระหนักว่าตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ผมได้รับสิ่งหนึ่ง สิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องกับตำราเรียนเลย แต่เป็นสิ่งที่สำคัญกว่านั้นอย่างมากมาย นั่นคือ "ความรู้สึก" ผมจะมาถึงจุดนี้ได้อย่างไรหากไม่ได้ความรู้สึกว่า
มีคนเอาใจช่วยในทุกๆครั้งที่ผมก้าวพลาด และ ผมจะมาถึงจุดนี้ได้อย่างไรหากไม่ได้ความรู้สึกว่ามีคนสนับสนุนอย่างเต็มที่และเข้าใจในความหวังของทุกๆการตัดสินใจของผม และแม้ว่าผมจะมีความรู้สึกเช่นนี้อย่างมากอยู่แล้วก็ตาม(จากครอบครัว และเพื่อนๆ) แต่เชื่อเถอะครับว่าผมยังต้องการมันอยู่ดี เพราะความรู้สึกแบบนี้เป็นที่กระหายโหยหาสำหรับทุกๆคนและต้องการในปริมาณที่ไม่มีที่สิ้นสุด
นี่ไม่ใช่ "การเรียนการสอน" อีกต่อไปหากแต่เป็น "การเลี้ยงดู " ต่างหากเล่า
เพียงแค่คำขอบคุณเท่านั้นคงไม่อาจตอบแทนในสิ่งที่อาจารย์ได้มาได้ แต่สิ่งที่ผมพอจะตอบแทนอาจารย์ได้ก็คงจะมีเพียง การแสดงให้อาจารย์ได้ชื่นชมว่า ที่ผมกลายเป็นบุคคลที่ประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างงดงามในภายหน้านั้นส่วนหนึ่งมาจากการช่วยเหลือและสนับสนุนในทุกๆอย่างของอาจารย์ในวันนี้
และตลอดเวลาที่อยู่ภายใต้ความดูแลของอาจารย์ ผมได้มีโอกาสเรียนลัดกับอาจารย์ในหลายๆเรื่อง (ฝึกงาน,ครอบครัว,การงานในอนาคต,แฟน,...)
แม้ว่าจะมีโอกาสได้พบอาจารย์ไม่บ่อยครั้งนัก แต่สิ่งเหล่านี้หล่อหลอมให้ผมตระหนักว่าตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ผมได้รับสิ่งหนึ่ง สิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องกับตำราเรียนเลย แต่เป็นสิ่งที่สำคัญกว่านั้นอย่างมากมาย นั่นคือ "ความรู้สึก" ผมจะมาถึงจุดนี้ได้อย่างไรหากไม่ได้ความรู้สึกว่า
มีคนเอาใจช่วยในทุกๆครั้งที่ผมก้าวพลาด และ ผมจะมาถึงจุดนี้ได้อย่างไรหากไม่ได้ความรู้สึกว่ามีคนสนับสนุนอย่างเต็มที่และเข้าใจในความหวังของทุกๆการตัดสินใจของผม และแม้ว่าผมจะมีความรู้สึกเช่นนี้อย่างมากอยู่แล้วก็ตาม(จากครอบครัว และเพื่อนๆ) แต่เชื่อเถอะครับว่าผมยังต้องการมันอยู่ดี เพราะความรู้สึกแบบนี้เป็นที่กระหายโหยหาสำหรับทุกๆคนและต้องการในปริมาณที่ไม่มีที่สิ้นสุด
นี่ไม่ใช่ "การเรียนการสอน" อีกต่อไปหากแต่เป็น "การเลี้ยงดู " ต่างหากเล่า
เพียงแค่คำขอบคุณเท่านั้นคงไม่อาจตอบแทนในสิ่งที่อาจารย์ได้มาได้ แต่สิ่งที่ผมพอจะตอบแทนอาจารย์ได้ก็คงจะมีเพียง การแสดงให้อาจารย์ได้ชื่นชมว่า ที่ผมกลายเป็นบุคคลที่ประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างงดงามในภายหน้านั้นส่วนหนึ่งมาจากการช่วยเหลือและสนับสนุนในทุกๆอย่างของอาจารย์ในวันนี้
ผมยังจำ "นรกเสตท" ที่อาจารย์สอนได้
ตอนนี้ผมก็กำลังถีบตัวเองไม่ให้ตกอยู่ใน "นรกเสตทของชีวิต" อยู่ครับ
สู้โว๊ยยยยยยยยยยยยย
ตอนนี้ผมก็กำลังถีบตัวเองไม่ให้ตกอยู่ใน "นรกเสตทของชีวิต" อยู่ครับ
สู้โว๊ยยยยยยยยยยยยย